Yarı İletken Endüstrisinde İş Gücü Eksikliği ve Çözüm Arayışları

Yarı iletken endüstrisi, modern teknolojinin ve ekonomik refahın temel taşlarından biridir. Ancak bu sektör, uzun süredir ciddi bir iş gücü sıkıntısı ile karşı karşıya. Deloitte’a göre, 2030 yılına kadar bu sektördeki talebi karşılamak için bir milyondan fazla ek nitelikli çalışana ihtiyaç duyulacak. Bu yaygın sorun, sadece ABD’de değil, dünya çapındaki kilit oyuncuları etkileyerek sektörün büyümesini ve yenilikçiliğini engelliyor.

Pandemiden bu yana ülkeler, artan küresel talebi karşılamak için yarı iletken yeteneklerini genişletmeye çalışırken, nitelikli iş gücü eksikliği kritik bir darboğaz haline geldi. 2021 yılında dünya genelinde iki milyondan fazla doğrudan çalışanı bulunan sektörde, 2030 yılına kadar bir milyondan fazla ek profesyonel gerekeceği öngörülüyor. Bu, her yıl 100,000’den fazla yeni işe alım anlamına geliyor.

ABD’de her yıl 100,000’den az lisansüstü öğrenci elektrik mühendisliği ve bilgisayar bilimlerine kayıt oluyor. Tayvan, Güney Kore, Çin, Japonya ve Avrupa gibi ülkeler de hızla büyüyen yarı iletken sektörlerinin taleplerini karşılayacak yeterli nitelikli işçi bulmakta zorlanıyor. Örneğin, Tayvan’da 2021’in sonlarında 30,000’den fazla yarı iletken çalışan açığı bulunuyordu ve Güney Kore’nin önümüzdeki on yıl içinde benzer bir açıkla karşılaşması bekleniyor. Çin’deki açık ise daha da ciddi, mevcut çip büyümesi ve tedarik zinciri sorunlarından önce bile 300,000’den fazla ek işçiye ihtiyaç duyulacağı tahmin ediliyor.

Birçok ülke, üretim süreçlerinin denizaşırı ülkelere taşınması nedeniyle yarı iletken üretim uzmanlığını yıllar içinde kaybetti. ABD’de, örneğin, endüstri küresel çip üretiminin sadece %12’sini oluştururken, ileri düzey üretim bilgisi çoğunlukla Asya’da bulunuyor. Potansiyel işe alım adayları arasında yarı iletken kariyerleri hakkında farkındalık eksikliği de yetenek açığını artırıyor. Ayrıca, yarı iletken yetenekler için rekabetin artması da bu durumu daha da zorlaştırıyor.

CHIPS Yasası ve İş Gücü Gelişimi

Bu büyüyen soruna yanıt olarak, ABD, CHIPS ve Bilim Yasası kapsamında yerli yarı iletken endüstrisini artırmayı ve iş gücü açığını gidermeyi amaçlayan önlemler getirdi. Yasa, özellikle teknisyen rolleri ve lisans diploması gerektirmeyen işler üzerine yoğunlaşarak yarı iletken iş gücünün geliştirilmesine önemli fonlar ayırıyor. McKinsey’in raporuna göre, yeni yarı iletken pozisyonlarının yaklaşık %60’ı bu kategorilere giriyor.

2022’de kabul edilen CHIPS Yasası, güçlü bir yetenek havuzu oluşturmayı amaçlayan çeşitli girişimleri teşvik ediyor. Bloomberg’in yakın tarihli bir raporuna göre, ABD hükümeti, CHIPS Yasası kapsamında yeni girişimler aracılığıyla yarı iletken iş gücü açığını gidermeye yönelik çabalarını artırıyor. Bu program, yeni bir Ulusal Yarı İletken Teknoloji Merkezi için ayrılan 5 milyar dolarlık federal fonun bir kısmını kullanacak. NSTC, 500,000 ila 2 milyon dolar bütçeye sahip en fazla 10 iş gücü geliştirme projesine hibe vermeyi planlıyor.

NSTC ayrıca önümüzdeki aylarda ek başvuru süreçleri başlatacak ve yetkililer, tüm tekliflerin değerlendirilmesinin ardından toplam harcama seviyesini belirleyecek. Tüm finansman, ABD çip üretimini artırmak için 39 milyar dolar ve yarı iletken araştırma ve geliştirme için 11 milyar dolar ayıran 2022 CHIPS ve Bilim Yasası’ndan geliyor.

Uzun Vadeli İş Gücü Açığı Sorunu

Tüm bu çabalara rağmen, yarı iletken endüstrisi uzun vadede iş gücü açıklarıyla karşılaşmaya devam edecek gibi görünüyor. McKinsey’in raporu, eğitim ve öğretime yapılan büyük yatırımlara rağmen sektörün ihtiyaçlarını karşılayacak yeterli nitelikli işçiyi bulmakta zorlanacağını vurguluyor. Kariyer ilerleme fırsatlarının eksikliği, iş yerindeki esneklik eksikliği ve yetersiz destek gibi sorunlar da birçok çalışanın sektörden ayrılmasına neden oluyor. Dahası, yarı iletken yetenekler için küresel rekabet de artıyor. Tayvanlı TSMC gibi şirketler, ABD, Hindistan, Kanada, Japonya ve Avrupa’dan deneyimli yarı iletken çalışanları işe alıyor.

Bu küresel rekabet, yarı iletken endüstrisinde nitelikli işçileri çekmek ve elde tutmak için işbirlikçi girişimlere duyulan acil ihtiyacı vurguluyor. Sonuç olarak, yarı iletken endüstrisindeki iş gücü açığı, çok yönlü çözümler gerektiren karmaşık bir zorluktur.